.دانش > طبیعت  - ریچارد کول از عکاسان افتخاری نشنال‌جئوگرافیک موفق شد در یک شب طوفانی در آریزونا، برخورد این صاعقه‌های زیبا را به سطح زمین در قاب تصویر ثبت کند. 

200 میلیون تومان! اگرچه تصور این مبلغ برای خیلی از ما دشوار است، اما جمعیت قابل توجهی هم هستند که برای‌شان 200 میلیون خیلی هم پول زیادی نیست. بماند که اگر چهار صفر را از پول ملی‌مان حذف کنیم، این رقم می‌شود فقط 20 هزار تومان!

نگار نامور یکتا - هاشم سیماب

200 میلیون تومان به قیمت امروز، یا 20 هزار تومان ِ کمی دیرتر را پرداخت کنید و فضانورد شوید. فکر می‌کنید که این هم یکی از آن اما و اگرهای نه چندان واقعی روزنامه‌نگاری است؟ پس سری به آژانس "شرف تراول" در دوبی بزنید و از همین حالا بلیط خود را تهیه کنید. می‌توانید اینترنتی هم ثبت نام کنید. در ضمن می‌توانید همه مبلغ این سفر فضایی را هم همین حالا پرداخت نکنید. 20 میلیون تومان پیش پرداخت برای نام نویسی کافیست. البته باید بدانید که دستکم 450 نفر در این صف جلوتر از شما هستند و بیشتر از 300 نفرشان پول کامل این سفر را پرداخت کرده‌اند.

 در هر پرواز هم تنها 6 نفر به فضا خواهند رفت. می‌بینید که باید مدت زمان زیادی منتظر باشید تا نوبت‌تان فرا رسد. پس تا دیر نشده، اقدام کنید. شرکت ویرجین آمریکا که جایزه 100 میلیون دلاری XPrize   را از خانم انوشه انصاری به عنوان حامی مسابقه برده بود، حالا تجارت خود را گسترش داده و مشغول آماده کردن هواپیماها و موشک‌هایی است که می‌تواند سفرهای فضایی را برای مردم عادی - اگر 200 میلیون تومان برای شما رقمی عادی باشد -  ممکن سازد. اولین سفر فضایی این شرکت در همین امسال انجام خواهد شد. و اما در مورد مشخصات پرواز، ارتفاع فضاپیما از زمین 360,000 پا (109.73 کیلومتر) خواهد بود که در واقع با این ارتفاع، مسافران از مرز بین‌المللی  زمین (100کیلومتری سطح زمین) خارج خواهند شد. سرعت این فضاپیما که نامش Spaceship 2 است، به حدود 4000 کیلومتر بر ساعت یا به عبارت دیگر به   1117.6 خواهد رسید. اگر فکر می‌کنید که در طول این سفر، چند ساعتی در فضا خوش خواهید گذراند و در بی‌وزنی حسابی شیطنت خواهید کرد، سخت در اشتباهید. مدت زمان کل سفر 2 ساعت و نیم است و گرداشگران فضایی فقط 6 دقیقه بی‌وزنی و دیدن زمین از فضا را تجربه خواهند کرد.

تصور می‌کنید که 200 میلیون تومان برای تجربه 6 دقیقه بی‌وزنی و در کل برای چنین سفری خیلی زیاد هست؟ شاید. اما آدم‌های زیادی هم هستند که آرزوی داشتن چنین پولی را دارند تا بتوانند همین "فقط 6 دقیقه" را تجربه کنند. این شرکت، تنها مرکز فعال در زمینه سفرهای فضایی نیست و سازمان‌ها و شرکت‌های خصوصی دیگری هم هستند که بر روی سفرهای فضایی، ساخت هتل‌ در فضا و... مشغول کار هستند و شاید در آینده‌ای نه‌چندان دور، رویای سفر به فضا با هزینه‌های کمتر به واقعیت نزدیک شود.

آسمانتان پرستاره *

هر 365 روزمعادل با 8760 ساعت است و تنها خاموش کردن لامپ‌ها برای یک ساعت آنقدر مفید نیست که بتواند جلوی آلودگی هوای ناشی از کارکرد اضافه نیروگاه ها رابگیرد اما همین یک ساعت فرصتی مغتنم برای منجمان است تا بدون دغدغه نظاره گر آسمانی پرستاره باشند و همین یک ساعت تاریکی می تواند چنان تاثیری بر سلامت افراد بگذارد که شاید آنها واقعن ندانند.

 اخیرن پزشکان محقق در زمینه الگوی خواب انسان‌ها اعلام کرده اند که نورمصنوعی لامپ هایی که امروزه در شهرها استفاده می شود می تواند ساعت بیولوژیکی بدن انسان را چنان مختل کند که حتی منجر به آسیب های جدی برای سلامتی انسان گردد. به این ترتیب که نور مصنوعی الگوی ترشح هورمون‌های مختلف را در بدن انسان چنان مختل می کند که نتایج آن به صورت سرطان سینه، افسردگی، انواع دیابت و حتی چاقی مفرط خود را نشان میدهد.

درسال 2007 میلادی سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد کسانی که شیفت کاری‌شان به گونه ای است که مجبورند عصرها پس ازغروب آفتاب و به کمک نور مصنوعی لامپ‌ها کار می‌کنند بیشتر در معرض ابتلا به سرطان قرار میگیرند. این نتیجه شگفت انگیز با مطالعه ی آژانس تحقیقاتی مطالعات برروی بیماری سرطان پیگیری شد و نهایتا چنین اعلام شد که اغلب افرادی که شب کار هستند و کار آنها دقیقا بعد از تاریک شدن هوا آغازمیگردد بیشتر در معرض بیماری سرطان سینه و پروستات قرار میگیرند. همچنین محققان دانشکده پزشکی هاروارد و بخش تحقیقات بیمارستان زنان بریگهام اعلام کرده اند که با اینکه اثرات نور مصنوعی تنها عامل ایجاد این بیماری نیست اما قطعا تاثیرزیادی بر روند تسریع ابتلا به این بیماری ایفا میکند.

 نکته جالب درباره نتایج این مطالعه اینست که اخیرنً در استرالیا پرداخت غرامت به افرادی آغاز شده که شیفت کاری‌شان شبانه بوده و به نوعی در جامعه آماری این مطالعه قرار داشتند و هم اکنون مبتلا به بیماری سرطان هستند. با تخمین تعداد بی شماری ازافرادی که دربخش‌های مختلف صنعت در معرض چنین نورهایی قرار می‌گیرند اعم از کارگران مشاغل شیفت شب، پرستاران، سوپرمارکت‌های شبانه روزی، کارگران ایستگاه‌های پمپ بنزین و بسیاری افراد دیگرکه در استرالیا بالغ بر یک میلیون و چهارصد هزار نفر هستند، می‌توان میزان غرامتی را تخمین زد که در آینده بایستی به این افراد پرداخت گردد. روشنایی شهری هر چند در بسیاری موارد توانسته است زیبایی‌های زندگی شبانه را صدچندان کند، اما آلودگی نوری ناشی ازاین نورهای مصنوعی گاه باعث وارد آمدن لطمات جبران ناپذیری برای منجمان و رصدگران آسمان شب و حتی سایر موجودات آن مناطق می‌گردد.

 در سال 2009 میلادی در کنفرانسی که در آکادمی علوم‌ نیویورک برگزار شد چنین عنوان شدکه در حالیکه شواهدی مبنی بر تاثیر نور مصنوعی بر روند تسریع در ابتلای سرطان سینه، پروستات، دیابت و افسردگی وجود دارد، هنوز دانشمندان منتظر نتایج قطعی و دقیق تر این مطالعات هستند و متاسفانه هر روز شاهد افزایش تعداد مبتلایان به این نوع بیماری‌ها هستیم. زمانی که در حدود 130 سال پیش توماس ادیسون توانست ایده لامپ‌های الکتریکی را به جهانیان هدیه کند، شاید هرگز نمی‌دانست این اختراع کارسازش روزی مایه دردسر جوامع بشری گردد. امروزه نه تنها افراد شب کار، که همه ما بنا به اقتضای زندگیمان در معرض نورهای مصنوعی انواع و اقسام ابزارهای الکتریکی ازقبیل تلویزیون رایانه، لامپ‌های خانگی و .. هستیم و نتایج این تحقیقات نشان میدهد که همه ما بایستی درباره عواقب چنین سبک زندگی ای هشیار باشیم.

بدن انسان همانند یک ساعت بسیار دقیق بر حسب میزان نورهای طبیعی روزانه فعالیت‌های خود را تنظیم می‌کند. یکی ازمهم‌ترین این فعالیت ها اینست که در زمانی که هیچ نوری وجود ندارد و تاریکی محض است، بدن شروع به ترشح ملاتونین می‌کند و ترشح این هورمون در مدت زمان شش یا هفت ساعت تاریکی محض می‌تواند تاثیرات بسزایی در سلامت انسان ایفا کند.

 در حالیکه امروزه به لطف وجود لامپ‌های بی‌شماری که در تمام نقاط شهر قد علم کرده اند، شب‌ها کاملن تاریک نیستند، پس روند ترشح ملاتونین مختل میگردد و در نتیجه تنظیم فعالیت‌های حیاتی بدن با اختلال مواجه می‌گردد که یکی از مهم‌ترین نتایج آن خستگی روزانه و بی حوصلگی میباشد. با وجود اینکه تاثیرات نور مصنوعی بر روی سلامت جسم و روان انسان‌ها تا حد مطلوبی مطالعه شده است و نتایج آن با پیش بینی‌ها هم مطابقت دارد، هنوز هم مطالعات تکمیلی در این زمینه ادامه دارد.

آسمانتان پر ستاره *

چشم اندازی 360 درجه از کهکشان

یک منجم آماتور تصویر شگفت انگیزی از راه شیری گرفته است که کهکشان ما را با یک چشم انداز 360 درجه نشان می دهد.

این تصویر ترکیبی مهیج که به خوبی پهناوری راه شیری را نشان می دهد توسط یک منجم آماتور به نام "خوان کارلوس کاسادو" گرفته شده است.

وی با به هم چسباندن 9 عکس که از آسمان شب گرفته به این تصویر پانورامیک دیدنی رسیده است. تمام عکسها در یک پارک ملی واقع در جزایر قناری که به دور از آلودگیهای نوری است گرفته شده اند.

در این تصویر، کهکشان مارپیچ راه شیری شبیه به کمانی که زمین را احاطه کرده است به نظر می رسد.

براساس گزارش دیلی میل، نزدیک به مرکز این تصویر، آتشفشان "ترنریفز تید" دیده می شود. اما در فراسوی این ساختارهای زمینی، شگفت آفرینان آسمان نیز قابل مشاهده اند.

برای مثال، خوشه پروین و حلقه برنارد که همانند یک حلقه نیمه قرمز در زیر کمان راه شیری قرار دارد، دیده می شوند.

ستارگانی که چشم انسان در آسمان شب قادر به تشخیص آنها است نسبتا نزدیک هستند و داخل کهکشان راه شیری قرار دارند.

کهکشان ما از 100 میلیارد تا 400 میلیارد ستاره و حدود 50 میلیارد سیاره تشکیل شده است. 

منبع: http://koppa.mihanblog.com/post/124

بیست و پنجم آذرماه سالروز تولد آرتور سی. کلارک، نویسنده داستان های علمی- تخیلی بود. کمتر کسی است که هوادار داستان های علمی تخیلی باشد و سی. کلارک را نشناسد...

آرتور سی کلارک، شانزدهم دسامبر 1917 در  منطقه مین هد، شهری ساحلی در انگلستان، چشم به جهان گشود. از همان سال‌های نخستین زندگی‌اش مجذوب داستان‌های تخیلی و نجوم بود و نخستین تلسکوپش را در 13 سالگی ساخت. 14 ساله بود که پدرش از دست داد. در نوجوانی به مجلات علمی- تخیلی مانند "داستان‌های شگفت‌انگیز" علاقه زیادی داشت و شب های بسیاری را صرف چشم دوختن به ناشناخته های آسمان از طریق تلسکوپ دست سازاش نمود.  کلارک از سال 1941 تا 1946، در دوران جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی سلطنتی انگلستان به عنوان تکنسین و متخصص فنی مسائل راداری خدمت می کرد و همین موضوع باعث علاقه جدی وی به مسائل ارتباطات راداری شد. در طول خدمتش نخستین داستان های علمی- تخیلی اش را نوشت و فروخت.

کلارک پس از جنگ مدرک ریاضی و فیزیک را با درجه ممتاز از کالج کینگ لندن دریافت کرد. علاقه تحسین برانگیز کلارک به آسمان و فضا، وی را جذب انجمن بین المللی علوم میان سیاره ای نمود و چندی نگذشت که کلارک یکی از اعضای فعال آن شد و در دوره ای نیز ریاست آن را به عهده گرفت. وی پیش از آغاز عصر فضا ایده هایی جذاب در این خصوص ارائه داد. اوج این ایده پردازی آینده نگرانه در مجله " دنیای بی سیم" منتشر شد. عنوان این مقاله "رله‌های فرازمینی: آیا ایستگاه‌های راکتی می‌توانند جهان را تحت پوشش رادیویی قرار دهند؟" بود و در آن کلارک با بررسی مدارهای اطراف زمین پیش نهاد کرده بود که چنان چه بتوان ماهواره هایی را در ارتفاع مشخص 35789 کیلومتری از سطح آزاد دریا و دقیقاً بر فراز استوا قرار داد، دوره تناوب این ماهواره ها به دور زمین حدود 934/23 ساعت طول خواهد کشید، یعنی دقیقاً برابر یک دور گردش زمین به دور خودش. در نتیجه، ماهواره در نقطه ثابتی از فضا در بالای زمین قرار می‌گیرد. دوازده سال پس از آن، بشر برای نخستین ‌بار در تاریخ، اولین ماهواره دست‌ساز خود، اسپوتنیک-1، را به مدار زمین فرستاد. با ارسال این ماهواره عصر فضا آغاز شد. هفت سال بعد، در 1964، سینکام-3 نخستین ماهواره‌ای بود که عازم مداری شد که کلارک پیش‌بینی کرده بود. به عبارت دیگر کلارک کاربرد مداری راپیش بینی کرده بود که بعدها استفاده از آن و امکان به واقعیت رساندن آن مهیا شد.

کلارک داستان های دیگری هم دارد که برخی از آن ها روی میز کار دانشمندان قرار گرفته است. طر ح هایی هم چون آسانسور فضایی که امروزه از آن از روشی معقول در ارتباطات فضایی یاد می کنند. کلارک عقیده دارد فراتر از منظومه شمسی موجودات ذی‌شعوری وجود دارند. او موجوداتی را توصیف می‌کند که قادرند خود را به انرژی و آنگاه بار دیگر به ماده تبدیل کنند. او می‌گوید: این که کسانی از فضای خارج به ملاقات زمین آمده باشند اندیشه‌ای کاملاً معقول است و در واقع اگر این رویداد طی چند میلیارد سالی که از عمر زمین می‌گذرد رخ نداده باشد جای شگفتی دارد. کلارک در مجموع بیش از 30 عنوان کتاب علمی- تخیلی و نیز همین حدود کتاب علمی- فنی نوشت. در این آثار حدود 2100 ایده نو در فناوری فضایی و آینده علم شناخته شده است .

کلارک شیفته غواصی و اکتشافات دریایی که حالت بی‌وزنی در پرواز فضایی  را تداعی می کرد، بود. همین علاقه ، وی را به سریلانکا کشاند، سرزمینی که در آن چندین داستان و مقاله در مورد اقیانوس هند را به رشته تحریر درآورد. وی در سال 1956 به سریلانکا مهاجرت کرد و تا زمان مرگ در در این سرزمین به سر برد.

وی در سال ۲۰۰۸ صبح روز ۱۹ مارس در سن ۹۰ سالگی در سریلانکا درگذشت.

قوانین کلارک

1- وقتی که یک دانشمند برجسه و باتجربه می‌گوید که امری امکان‌پذیر است، به طور حتم حق با اوست. اما وقتی امری را محال می‌داند، به احتمال خیلی زیاد در اشتباه است.

2- تنها راه کشف مرز ممکن‌ها، اندکی فراتر رفتن از آنها به سوی ناممکن‌هاست.

3- هر فناوری به قدر کافی پیشرفته، از جادو غیرقابل تشخیص است.

منبع: آســمان شب ایران